Reisroute Detail
|
| DAG 1-3 |
 |
vlucht naar Sydney en verder naar Hobart |
| |
|
|
|
|
| DAG 3-4 |
|
Hobart |
| |
|
verkenning, voorbereiding
|
|
|
| DAG 4 |
|
Transfer naar Sheffield |
| |
|
Een klein gezellig stadje dat vooral bekend is omwille van de muurschilderingen die op een 25 tal huizen prijken. Mount Roland domineert er het vredige landschap.We treffen er de laatste voorbereidingen voor de Overland Track.
|
|
|
| DAG 5 |
|
Start van de Overland Track: Lake Dove - Waterfall Valley Huts |
| |
|
korte busrit naar Cradle Moutain, startplaats van de Overland Track,die we van noord naar zuid wandelen.De Overland Track moet zowat de bekendste meerdaagse trektocht van Australie zijn. Gelukkig ligt Tasmania een eindje weg van de rest van de wereld: Nieuw Zeeland ligt 2000 km naar het oosten, Antarctica 3000 km naar het zuiden (en daar is het ook niet echt dichtbevolkt) en Argentinië 10000 km naar het westen.Tussen december en maart, wandelen zo'n 8000 mensen de Track. Dat is 1/3 van wat er op een zonnige winterdag de bergen komt afgeskied op bv. de Kronplatz in Italie.
Ondanks het feit dat er langs de Track enkele hutten staan nemen we het zekere voor het onzekere en nemen we tenten en dus ook de nodige kampeer- en kookuitrusting. In de hutten hanteert men immers het 'eerst komen,eerst plaats' principe. Dus overnachten daarin is niet gegarandeerd. Ook eten voor 6 dagen zit in de rugzak. We beginnen nog dezelfde dag aan de Overland Track.
We starten aan Lake Dove (920m) in Cradle Valley. Reeds vanaf de eerste dag maken we kennis met de befaamde loopplanken. Deze zijn niet zozeer aangebracht om het ons gemakkelijk te maken (alhoewel) ze zijn er in de eerste plaats om erosie tegen te gaan en de natuur te beschermen.
We maken o.a. kennis met de snow gum, één van de 700 soorten eucalyptus die je in Down Under aantreft.De snow gum gedijt het beste op hoger gelegen en barre gebieden.
In de buurt van Waterfall Valley Huts is de kans enorm groot dat we het gezelschap krijgen van Bennetts Wallabies.
|
|
|
| DAG 6 |
|
Waterfall Valleys Hut - Windermere Hut |
| |
|
De kortste stapdag van deze tocht.Vergeet echter niet dat de rugzak goed vol zit.
Het grootste gedeelte wandelen we op het hoge plateau en is het geen zeldzaamheid om hier geconfronteerd te worden met extreme weersomstandigheden. Ongeacht het seizoen. Is het weer echter goed, dan hebben we zicht op verscheidene bergmeren. Ook de Tasmaanse Pademelon -kleiner dan de Bennetts - is hier nooit ver weg. Dit diertje is uitgestorven op het ‘mainland’, maar in Tasmania nog volop aanwezig.
|
|
|
| DAG 7 |
|
Windermere Hut - New Pelion Hut |
| |
|
Het eerste gedeelte gaat nog steeds door moerassig gebied en uitgestrekt heideland,waar o.a. Grondpapegaaien zich schuilhouden. Nadat we de Pelion Creek hebben overgestoken komen we in een ander landschap van ondermeer prachtige bossen. Hier groeit ook de leatherwood boom. Deze boomsoort hoort thuis in het gematigd regenwoud en is vooral bekend omwille van de honing die ervan wordt geproduceerd. De leatherwood honing zal zeker aanwezig zijn in de rugzak.
|
|
|
| DAG 8 |
|
New Pelion Hut - Kia Ora Hut via de Mount Ossa. |
| |
|
We klimmen geleidelijk aan door een gemengd bos naar Pelion Gap (1126 m).Van hieruit kunnen we Tasmania's hoogste berg, de Mount Ossa (1617 m) beklimmen. De Mount Ossa is genoemd naar een berg in het noorden van Griekenland en deze naam vinden we ook zeker terug in de Griekse Mythologie. We beklimmen de berg enkel wanneer het weer het toelaat want er komt nogal wat (licht) klauterwerk bij kijken.
Aan de Kia Ora Hut moeten we waakzaam zijn wat onze proviand betreft, de possums liggen er op de loer en zijn alles behalve mensenschuw.
|
|
|
| DAG 9 |
|
Kia Ora Hut - Narcissus Hut |
| |
|
We doorkruisen prachtige stukken regenwoud met oa. de Tasmaanse gele eucalyptus. Een klim naar Du Cane Gap zal in de kuiten bijten, wat nog steeds beter is dan een beet van de tijgerslang. Met een beetje geluk gaan we deze (van donkerbruin tot zwart én giftig) slang kunnen observeren. But no worries: het is dik 50 jaar geleden dat er nog iemand gestorven is van een tijgerslangenbeet. Dit dier is net als de meeste andere dieren bang van de mens.Wat niet kan gezegd worden van de langstaartmuis: eten goed wegbergen is de boodschap wanneer zij in de buurt zijn.
|
|
|
| DAG 10 |
|
Narcissus Hut - Cynthia Bay |
| |
|
Van de Narcissus Hut (760 m) klimmen we naar Byron Gap (1000 m) en komen langs Lake Petrarch,gelegen op de Cuvier Valley Track.We hebben uitzicht op Mount Olympus en dalen langzaam af naar Lake St.Clair en het eindpunt Cynthia Bay.
De Aboriginal naam voor Lake St.Clair is LEEAWULEENA, wat slapend water betekent. Met 167 m is dit het diepste meer van Australië. Op onze laatste kampplaats zijn de Tasmaanse duivel en Bodook uil vaak geziene gasten, vooral 's nachts als het donker is.
|
|
|
| DAG 11 |
|
Van Cynthia Bay naar Hobart |
| |
|
Met de bus
|
|
|
| DAG 12 |
|
Verblijf Hobart en voorbereiding van de volgende tocht |
| |
|
De Tasmaanse hoofdstad ligt aan de voet van de Mount Wellington (1270 m) en aan de monding van River Derwent. Het is een rustige en erg gezellige stad met koloniale gebouwen, weelderige parken, gezellige cafeetjes en restaurantjes, de haven, musea, buitensportwinkels en met vooral de kleurrijkste markt van australië op het Salamanca plein. Kortom, er is hier van alles te doen en te beleven.
The South Coast Track is totaal verschillend dan onze vorige tocht. Dit is een pure wildernistocht zonder hutten of welke voorziening dan ook, er zijn ook een minimum aan loopplanken en dat wil dus zeggen, modder gegarandeerd. De rivieren zijn niet steeds voorzien van bruggen en we moeten zelfs gebruik maken van een roeibootje om een baai over te steken. De startplaats Melaleuca is enkel bereikbaar te voet of met een sportvliegtuigje. Wij verkiezen de spectaculaire vlucht.
|
|
|
| DAG 13 |
|
Melaleuca - Cox Bight |
| |
|
vlucht van Hobart naar Melaleuca en eerste stapdag.
In Melaleuca staat de enige hut van deze tocht, maar wij vliegen er meteen in.We steken de Moth Creek over, gelukkig via een brug en wandelen over een goed pad in zuidelijke richting naar Cox Bight. Zo komen we in de eerste prachtige baai van deze tocht en volgen de kustlijn in oostelijke richting.We kamperen aan Point Eric, niet ver van Goring Creek en onder het constante geklots van de zuidelijke oceaan.
|
|
|
| DAG 14 |
|
Cox Bight - Louisa River |
| |
|
Nadat we het strand van Cox Bight hebben verlaten, beginnen we aan een pittige klim over de Red Point Hills. De eerste van enkele hoge punten op deze tocht, waarvan Ironbound Range, die we in de verte reeds zien, de hoogste is. We dalen af naar Faraway en Louisa Creek, omzeilen de Spica Hills en doorkruisen de uitgestrekte buttongrass vlaktes van de Louisa Plains. Er staan vandaag een ganse reeks kleinere beekjes op het programma die moeten doorwaad worden.
Aan beide oevers van de Louisa River zijn goede kampeerplaatsen. Dit is de breedste rivier van de tocht die we over moeten. Gelukkig zijn er hier wel touwen voorzien.
|
|
|
| DAG 15 |
|
Louisa River - Deadmans Bay |
| |
|
Hopelijk worden we vandaag gewekt door de Kookaburra, het grootste lid van de ijsvogelfamilie en bekend omwille van z'n geweldige lach. Die lach zullen we vandaag goed kunnen gebruiken want de overschrijding van de Ironbound Range staat op het menu en die is best zwaar. Indien het weer goed is kunnen we tijdens de klim (900 hoogtemeters) genieten van het prachtige uitzicht. De afdaling is nogal steil, lang en misschien nog vermoeiender dan de klim. Het pad is vaak overwoekerd door grote wortels. We eindigen deze dag met een wel zeer modderige oversteek naar de kampplaats.
|
|
|
| DAG 16 |
|
Deadmans Bay - Surprise Bay |
| |
|
We traverseren o.a. Prion Beach, misschien wel het meest spectaculaire strand aan de zuidkust, 4 km puur genieten. Schoenen uit en op de blote voeten verder. De New River Lagoon is hét obstakel van de dag. Veel te diep om te doorwaden, te ver om over te zwemmen dus roeien we maar. Hopelijk liggen de roeibootjes aan de juiste kant.
Via Mckays Creek en Tylers Creek gaat het daarna verder over de Rocky Plains, dat zijn open buttongrass vlaktes. Een laatste klim en afdaling brengt ons aan Surprise Bay.
|
|
|
| DAG 17 |
|
Surprise Bay - South Cape Rivulet |
| |
|
De dag begint met een pittige klim, gevolgd door een heel wat vriendelijkere afdaling naar Granite Beach. We volgen het strand in oostelijke richting en hebben een prachtig zicht op de spectaculaire Fluted Cliffs. We klimmen naar de South Cape Range. Flat Rock Plains is een open vlakte naast de 429 m hoge top en een ideale plek om op adem te komen. Voor we afdalen moeten we eerst nog wat modder trotseren, maar dat zijn we ondertussen wel gewoon. De afdaling naar Blackhole plain loopt door prachtige bossen. Nog een laatste klimmetje brengt ons aan de lagune van South Cape Rigulet. Deze lagune moeten we eerst doorwaden, wat niet altijd zo eenvoudig is, vooraleer we de kampplaats bereiken.
|
|
|
| DAG 18 |
|
South Cape Rivulet - Cockle Creek |
| |
|
De laatste dag is de gemakkelijkste. Hier komen we ook dagjeswandelaars tegen. Er staat nog wat strandwandelen op het programma, een klauterpartij naar Lion Rock en via Blowhole Valley komen we in Cockle Creek, het eindpunt van de tocht. Verwacht hier geen café’s en restaurants. Neen,het is hier gewoon heel rustig. We overnachten er een nachtje. Dit doen we om een reservedag te hebben voor in geval we vertraging zouden oplopen tijdens de tocht.
|
|
|
| DAG 19 |
|
Naar Hobart |
| |
|
In de vroege namiddag met de bus naar Hobart
|
|
|
| DAG 20 |
|
Hobart en vlucht naar Sydney |
| |
|
|
|
|
| DAG 21 |
|
vlucht naar Sydney |
| |
|
en verkenning van deze aangename stad
|
|
|
| DAG 22-23 |
|
Sydney |
| |
|
Is het nog nodig om deze stad voor te stellen? Het wereldberoemde Opera House dat iedereen wel eens in z'n leven wil zien, de Harbour Bridge, een cruise maken op de Sydney Harbour, het ook al niet te missen aquarium en ga zomaar verder.….en voor de liefhebbers zijn er nog de Blue Mountains
|
|
|
| DAG 23-24 |
|
Terugvlucht |
| |
|
Sydney en terugvlucht naar Brussel
|
32 (0) 15 430028
